Skip to content

Liczba mnoga w norweskim (flertall) – jak tworzyć plural? Zasady i przykłady

En bil – to biler. Ei bok – tre bøker. Et hus – fire hus.

Samochody, książki i domy. Wszystkie te rzeczowniki występują w liczbie mnogiej, ale każdy z nich tworzy ją nieco inaczej.

Jeśli uczysz się norweskiego, szybko zauważysz, że liczba mnoga w języku norweskim, czyli flertall, nie zawsze polega na dodaniu tej samej końcówki.

Wiele rzeczowników otrzymuje końcówkę -er, inne -r, a niektóre w liczbie mnogiej nie zmieniają się wcale. Zdarzają się również zmiany samogłosek, na przykład:

ei bok → bøker
książka → książki

Na szczęście norweska liczba mnoga jest dość regularna. Kiedy poznasz kilka podstawowych zasad, tworzenie nowych form stanie się znacznie łatwiejsze.

W tym wpisie pokażę Ci, jak tworzyć liczbę mnogą po norwesku, czym różni się forma nieokreślona od określonej i na jakie wyjątki warto uważać.

Wszystkie przykłady dotyczą norweskiego bokmål, czyli jednej z dwóch oficjalnych odmian pisanych języka norweskiego.

Co oznacza flertall w języku norweskim?

W norweskiej gramatyce spotkasz dwa podstawowe określenia:

  • entall – liczba pojedyncza,
  • flertall – liczba mnoga.

Na przykład:

en stol – krzesło

to stoler – dwa krzesła

et eple – jabłko

tre epler – trzy jabłka

W języku norweskim rzeczowniki mogą należeć do trzech rodzajów gramatycznych:

  • hankjønn – rodzaj męski, np. en bil,
  • hunkjønn – rodzaj żeński, np. ei bok,
  • intetkjønn – rodzaj nijaki, np. et hus.

W bokmål wiele rzeczowników rodzaju żeńskiego można również odmieniać jak rzeczowniki rodzaju męskiego. Dlatego spotkasz zarówno ei bok, jak i en bok.

Rodzaj rzeczownika pomaga przewidywać jego odmianę, ale nie wystarczy, żeby zawsze odgadnąć poprawną liczbę mnogą.

Jak tworzyć liczbę mnogą po norwesku?

W norweskim bokmål możemy wyróżnić kilka podstawowych sposobów tworzenia liczby mnogiej.

Sposób tworzeniaLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Końcówka -eren bilbiler
Końcówka -rei jentejenter
Brak końcówkiet hushus
Zmiana samogłoskiei bokbøker
Forma nieregularnaet barnbarn

Warto od razu zauważyć, że -r nie jest całkowicie osobną grupą odmiany. To często wariant końcówki występujący po rzeczownikach zakończonych na nieakcentowane -e.

Przyjrzyjmy się poszczególnym zasadom.

Liczba mnoga z końcówką -ER

Najczęściej spotykanym sposobem tworzenia liczby mnogiej w norweskim jest dodanie końcówki -er.

Dotyczy to wielu rzeczowników rodzaju męskiego i żeńskiego, ale również części rzeczowników rodzaju nijakiego.

Przykłady:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
en bilbilersamochody
en stolstolerkrzesła
en hundhunderpsy
en kattkatterkoty
en telefontelefonertelefony
en studentstudenterstudenci
en månedmånedermiesiące
et epleeplerjabłka

Przykłady zdań z końcówką -ER

Jeg har to biler.
Mam dwa samochody.

Vi har fire stoler på kjøkkenet.
Mamy cztery krzesła w kuchni.

Hun har to hunder.
Ona ma dwa psy.

Det er mange studenter i Oslo.
W Oslo jest wielu studentów.

Jeg kjøper tre epler.
Kupuję trzy jabłka.

Zwróć uwagę na ostatni przykład:

et eple → epler

Końcowe -e znika przed końcówką liczby mnogiej.

Nie mówimy więc:

epleer

Tylko:

epler

Liczba mnoga z końcówką -R

Niektóre rzeczowniki, zwłaszcza te zakończone na nieakcentowane -e, tworzą liczbę mnogą przez dodanie -r.

Na przykład:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
ei jentejenterdziewczynki
ei ukeukertygodnie
ei lampelamperlampy
ei kakekakerciasta
en skoleskolerszkoły
en poseposertorby, woreczki

W tych wyrazach nie usuwamy końcowego -e.

Po prostu dodajemy -r:

jente → jenter

uke → uker

lampe → lamper

Przykłady zdań

Jeg har fri i to uker.
Mam wolne przez dwa tygodnie.

Det er mange skoler i byen.
W mieście jest wiele szkół.

Vi kjøper to kaker.
Kupujemy dwa ciasta.

Det står tre lamper i stua.
W salonie stoją trzy lampy.

To bardzo przydatny schemat, ponieważ wiele codziennych rzeczowników kończy się właśnie na -e.

Liczba mnoga bez końcówki

Niektóre rzeczowniki w norweskim nie zmieniają swojej formy w liczbie mnogiej.

Dotyczy to szczególnie wielu jednosylabowych rzeczowników rodzaju nijakiego.

Na przykład:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
et hushusdomy
et barnbarndzieci
et bordbordstoły
et romrompokoje
et årårlata
et språkspråkjęzyki
et ordordsłowa
et landlandkraje

Przykłady zdań

Vi har to barn.
Mamy dwoje dzieci.

Det er mange hus i området.
W okolicy jest wiele domów.

Jeg har bodd i Norge i fem år.
Mieszkam w Norwegii od pięciu lat.

Hun snakker tre språk.
Ona mówi w trzech językach.

Jeg lærer nye ord hver dag.
Codziennie uczę się nowych słów.

Jak rozpoznać liczbę mnogą, skoro rzeczownik się nie zmienia?

Najczęściej pomaga kontekst, np. liczebniki to, tre, fem albo słowa mange i flere.

Porównaj:

et hus – jeden dom

to hus – dwa domy

mange hus – wiele domów

Nieregularna liczba mnoga w norweskim

Nie wszystkie norweskie rzeczowniki tworzą liczbę mnogą przez proste dodanie końcówki.

Niektóre zmieniają samogłoskę, inne mają nietypową formę, którą trzeba zapamiętać.

Oto kilka ważnych przykładów:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
ei bokbøkerksiążki
en mannmennmężczyźni
ei håndhenderdłonie, ręce
ei tanntennerzęby
ei nattnetternoce
en fotføtterstopy
en brorbrødrebracia
ei datterdøtrecórki
et tretrærdrzewa
et øyeøyneoczy

Widzisz charakterystyczne zmiany samogłosek?

bok → bøker

mann → menn

fot → føtter

tann → tenner

To zjawisko nazywa się omlyd, czyli przegłos.

Nie musisz jednak analizować historii każdej zmiany. Na początek wystarczy zapamiętać najczęściej używane formy.

Przykłady zdań z nieregularną liczbą mnogą

Jeg leser mange bøker.
Czytam dużo książek.

To menn står utenfor huset.
Dwóch mężczyzn stoi przed domem.

Hun har to brødre.
Ona ma dwóch braci.

Jeg har vondt i føttene.
Bolą mnie stopy.

Han har blå øyne.
On ma niebieskie oczy.

Warto zapamiętać również przydatną konstrukcję:

å ha vondt i – odczuwać ból w jakiejś części ciała.

Na przykład:

Jeg har vondt i tennene.
Bolą mnie zęby.

Forma nieokreślona i określona liczby mnogiej po norwesku

W norweskim rzeczowniki występują w formie nieokreślonej i określonej.

Po norwesku:

ubestemt form – forma nieokreślona,

bestemt form – forma określona.

W liczbie mnogiej wygląda to tak:

biler – samochody

bilene – te samochody, konkretne samochody

hus – domy

husene – te domy, konkretne domy

bøker – książki

bøkene – te książki, konkretne książki

Forma określona pojawia się wtedy, gdy mówimy o konkretnych osobach lub rzeczach, znanych z kontekstu.

Jak tworzyć określoną liczbę mnogą?

Najczęściej dodajemy końcówkę -ene albo -ne.

Spójrz na tabelę:

Liczba pojedynczaPlural nieokreślonyPlural określony
en bilbilerbilene
en stolstolerstolene
ei jentejenterjentene
ei bokbøkerbøkene
et epleeplereplene
et hushushusene
et barnbarnbarna / barnene
et årårårene

W przypadku wielu rzeczowników zakończonych w liczbie mnogiej na -er końcowe -r zastępujemy końcówką -ne:

biler → bilene

jenter → jentene

bøker → bøkene

W rzeczownikach bez końcówki liczby mnogiej zazwyczaj dodajemy -ene:

hus → husene

år → årene

ord → ordene

Warto też zapamiętać bardzo częstą formę:

barn → barna

Forma barnene jest również poprawna w bokmål, ale barna jest bardzo powszechna.

Przykłady zdań

Jeg ser noen biler.
Widzę kilka samochodów.

Bilene står utenfor huset.
Samochody stoją przed domem.

Vi har kjøpt epler.
Kupiliśmy jabłka.

Eplene ligger på bordet.
Jabłka leżą na stole.

Det er mange barn i parken.
W parku jest wiele dzieci.

Barna leker i hagen.
Dzieci bawią się w ogrodzie.

Warto uczyć się obu form liczby mnogiej razem, ponieważ bardzo często pojawiają się w codziennych rozmowach.

Jak używać liczby mnogiej z liczebnikami?

Po liczebnikach większych od jednego używamy zazwyczaj nieokreślonej formy liczby mnogiej.

Na przykład:

to biler – dwa samochody

tre bøker – trzy książki

fire hus – cztery domy

fem barn – pięcioro dzieci

seks epler – sześć jabłek

Nie dodajemy wtedy rodzajnika en, ei ani et przed rzeczownikiem.

Niepoprawnie:

to en biler

Poprawnie:

to biler

Podobnie po wyrazach takich jak:

mange – wiele

noen – kilka, jakieś

flere – kilka, więcej

Przykłady:

mange mennesker – wielu ludzi

noen dager – kilka dni

flere bøker – więcej książek

Liczba mnoga przymiotników po norwesku

Kiedy opisujemy rzeczownik w liczbie mnogiej, musimy również pamiętać o odmianie przymiotnika.

W większości regularnych przypadków przymiotnik otrzymuje końcówkę -e.

Porównaj:

en stor bil – duży samochód

to store biler – dwa duże samochody

et stort hus – duży dom

tre store hus – trzy duże domy

ei fin bok – ładna książka

mange fine bøker – wiele ładnych książek

W liczbie mnogiej najczęściej używamy więc form:

store, fine, nye, gamle

Przykłady:

Jeg har to nye bøker.
Mam dwie nowe książki.

Det er mange gamle hus i byen.
W mieście jest wiele starych domów.

De har tre små barn.
Oni mają troje małych dzieci.

Zwróć uwagę na przymiotnik liten – „mały”.

W liczbie mnogiej przyjmuje on formę små:

et lite barn – małe dziecko

to små barn – dwoje małych dzieci

Najczęstsze błędy przy tworzeniu liczby mnogiej w norweskim

Błąd 1: Dodawanie -ER do każdego rzeczownika

Niepoprawnie:

et hus – huser

Poprawnie:

et hus – hus

Wiele krótkich rzeczowników rodzaju et nie otrzymuje końcówki liczby mnogiej.

Błąd 2: Zapominanie o nieregularnych formach

Niepoprawnie:

ei bok – boker

Poprawnie:

ei bok – bøker

Podobnie:

en mann – menn

en fot – føtter

Błąd 3: Mylenie liczby mnogiej nieokreślonej i określonej

biler – samochody

bilene – konkretne samochody

hus – domy

husene – konkretne domy

Te formy nie zawsze można stosować zamiennie.

Błąd 4: Brak odmiany przymiotnika

Niepoprawnie:

to stor biler

Poprawnie:

to store biler

W liczbie mnogiej przymiotnik najczęściej przyjmuje końcówkę -e.

Błąd 5: Dodawanie rodzajnika przed liczbą mnogą

Niepoprawnie:

tre en bøker

Poprawnie:

tre bøker

Po liczebnikach nie używamy w ten sposób rodzajnika en, ei ani et.

Jak skutecznie zapamiętać norweską liczbę mnogą?

Najlepiej uczyć się rzeczowników od razu w kilku formach.

Zamiast zapamiętywać tylko:

ei bok – książka,

ucz się całego zestawu:

ei bok – bøker – bøkene

Podobnie:

en bil – biler – bilene

et hus – hus – husene

et eple – epler – eplene

et barn – barn – barna

Dzięki temu jednocześnie utrwalasz rodzaj rzeczownika, liczbę mnogą i formę określoną.

Warto również powtarzać całe zdania.

Na przykład:

Jeg har ei bok.
Mam książkę.

Jeg har tre bøker.
Mam trzy książki.

Bøkene ligger på bordet.
Książki leżą na stole.

Powtarzając takie konstrukcje na głos, stopniowo przyzwyczajasz się do poprawnych form.

To znacznie bardziej praktyczne niż uczenie się samych końcówek bez kontekstu.

Chcesz uczyć się norweskiego pod okiem lektora?

Chcesz rozgadać się po norwesku, ćwiczyć prawdziwe rozmowy i mieć kogoś, kto pomoże Ci zrozumieć gramatykę oraz wykorzystywać ją w praktyce?

W Pluggis® możesz uczyć się norweskiego z lektorem zarówno od podstaw, jak i na wyższych poziomach zaawansowania.

Oferujemy kursy grupowe, podczas których uczysz się i rozmawiasz z innymi kursantami, oraz kursy indywidualne, dopasowane do Twoich potrzeb i tempa nauki.

Podczas zajęć poznajesz nowe słownictwo, ćwiczysz gramatykę i przede wszystkim uczysz się wykorzystywać język w codziennych sytuacjach.

Nie musisz wcześniej znać norweskiego – możesz zacząć od zupełnych podstaw i stopniowo budować pewność siebie w mówieniu.

Sprawdź kursy norweskiego z lektorem w Pluggis® i zacznij mówić pewniej!