Skip to content

Liczba mnoga w duńskim (flertal) – jak tworzyć plural? Zasady i przykłady

En bog – to bøger. Et hus – to huse. En bil – to biler.

Książki, domy i samochody. Wszystkie te rzeczowniki występują w liczbie mnogiej, ale każdy z nich ma nieco inną formę.

Jeśli uczysz się języka duńskiego, szybko zauważysz, że liczba mnoga w duńskim, czyli flertal, nie ma jednej uniwersalnej końcówki.

Czasami wystarczy dodać -er, innym razem -e, a niektóre rzeczowniki nie zmieniają swojej formy. Zdarzają się również zmiany samogłosek, na przykład:

en mand → mænd
mężczyzna → mężczyźni

Na szczęście nie musisz uczyć się wszystkich form na pamięć bez żadnego schematu. Duńskie rzeczowniki mają kilka charakterystycznych sposobów tworzenia liczby mnogiej, które warto poznać już na początku nauki.

W tym wpisie pokażę Ci, jak tworzyć liczbę mnogą po duńsku, czym różni się forma nieokreślona od określonej i jakie błędy najczęściej pojawiają się podczas odmiany rzeczowników.

Co oznacza flertal w języku duńskim?

W duńskiej gramatyce spotkasz dwa ważne określenia:

  • ental – liczba pojedyncza,
  • flertal – liczba mnoga.

Na przykład:

en stol – krzesło

to stole – dwa krzesła

et æble – jabłko

tre æbler – trzy jabłka

Duńskie rzeczowniki mają również dwa rodzaje gramatyczne:

en-ord – rzeczowniki rodzaju wspólnego, np. en bil, en bog, en stol.

et-ord – rzeczowniki rodzaju nijakiego, np. et hus, et barn, et æble.

W przeciwieństwie do niektórych innych języków sam rodzaj en lub et nie wystarczy, żeby zawsze poprawnie odgadnąć liczbę mnogą.

Dlatego warto zapamiętywać rzeczownik od razu razem z jego formą flertal.

Jak tworzyć liczbę mnogą po duńsku?

W duńskim wyróżniamy trzy podstawowe sposoby tworzenia regularnej liczby mnogiej:

Sposób tworzeniaLiczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
Końcówka -eren bilbilersamochody
Końcówka -eet hushusedomy
Brak końcówkiet årårlata

Oprócz tego występują rzeczowniki z nieregularną odmianą, na przykład bog → bøger czy mand → mænd.

Przyjrzyjmy się tym grupom dokładniej.

Liczba mnoga z końcówką -ER

Końcówka -er jest bardzo częsta w języku duńskim.

Wiele rzeczowników tworzy liczbę mnogą właśnie w ten sposób.

Na przykład:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
en bilbilersamochody
en hundhundepsy
en katkattekoty
en telefontelefonertelefony
en restaurantrestauranterrestauracje
en månedmånedermiesiące
et æbleæblerjabłka
et vinduevinduerokna

Zwróć uwagę, że nie wszystkie rzeczowniki z en otrzymują końcówkę -er. Na przykład hund → hunde i kat → katte należą do grupy z końcówką -e.

Dlatego rodzaj rzeczownika nie jest jedyną wskazówką.

Przykłady zdań z końcówką -ER

Jeg har to biler.
Mam dwa samochody.

Der er mange restauranter i København.
W Kopenhadze jest wiele restauracji.

Vi har tre æbler.
Mamy trzy jabłka.

Jeg har boet i Danmark i seks måneder.
Mieszkam w Danii od sześciu miesięcy.

Der er store vinduer i stuen.
W salonie są duże okna.

Warto zauważyć, że w niektórych rzeczownikach końcowe -e znika przed dodaniem końcówki -er.

Na przykład:

et æble → æbler

et vindue → vinduer

Nie dodajemy więc mechanicznie -er do całego wyrazu bez żadnej zmiany.

Liczba mnoga z końcówką -E

Druga bardzo częsta końcówka duńskiej liczby mnogiej to -e.

Występuje zarówno przy rzeczownikach rodzaju en, jak i et.

Przykłady:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
en hundhundepsy
en katkattekoty
en stolstolekrzesła
en dagdagedni
en venvennerprzyjaciele
et hushusedomy
et bordbordestoły
et barnbørndzieci

W tej tabeli znajdują się też dwa ważne wyjątki: ven → venner oraz barn → børn. Nie należą one do regularnego wzorca -e, ale dobrze pokazują, dlaczego warto sprawdzać liczbę mnogą każdego nowego rzeczownika.

Przykłady zdań z końcówką -E

Vi har to hunde.
Mamy dwa psy.

Der står fire stole i køkkenet.
W kuchni stoją cztery krzesła.

Jeg arbejder fem dage om ugen.
Pracuję pięć dni w tygodniu.

Der er mange huse i området.
W okolicy jest wiele domów.

Vi har brug for to borde.
Potrzebujemy dwóch stołów.

Zwróć uwagę na przydatne wyrażenie:

om ugen – tygodniowo, w tygodniu.

Na przykład:

Jeg træner tre gange om ugen.
Trenuję trzy razy w tygodniu.

Liczba mnoga bez końcówki

Niektóre duńskie rzeczowniki mają taką samą formę w liczbie pojedynczej i mnogiej.

Dotyczy to między innymi wielu rzeczowników rodzaju et.

Na przykład:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
et årårlata
et jobjobprace, stanowiska
et dyrdyrzwierzęta
et sprogsprogjęzyki
et ordordsłowa
et spørgsmålspørgsmålpytania

Przykłady zdań

Jeg har boet i Danmark i tre år.
Mieszkam w Danii od trzech lat.

Hun taler fire sprog.
Ona mówi w czterech językach.

Jeg lærer nye ord hver dag.
Codziennie uczę się nowych słów.

Børnene stiller mange spørgsmål.
Dzieci zadają wiele pytań.

Der er mange dyr i skoven.
W lesie jest wiele zwierząt.

W takich zdaniach o liczbie mnogiej informuje nas przede wszystkim kontekst, np. tre, fire lub mange.

Nieregularna liczba mnoga w duńskim

Nie wszystkie duńskie rzeczowniki tworzą liczbę mnogą przez dodanie końcówki.

Niektóre zmieniają samogłoskę, a inne mają bardziej nietypową formę.

Oto przykłady, które zdecydowanie warto znać:

Liczba pojedynczaLiczba mnogaZnaczenie
en bogbøgerksiążki
en mandmændmężczyźni
en kvindekvinderkobiety
en fodfødderstopy
en håndhænderdłonie, ręce
en tandtænderzęby
en brorbrødrebracia
en datterdøtrecórki
et barnbørndzieci
et øjeøjneoczy

W wielu z tych rzeczowników pojawia się zmiana samogłoski.

Na przykład:

bog → bøger

mand → mænd

fod → fødder

tand → tænder

Takich form najlepiej uczyć się od razu w parach.

Przykłady zdań z nieregularną liczbą mnogą

Jeg læser mange bøger.
Czytam dużo książek.

Der står to mænd foran huset.
Przed domem stoi dwóch mężczyzn.

Hun har to brødre.
Ona ma dwóch braci.

Vi har tre børn.
Mamy troje dzieci.

Jeg har ondt i fødderne.
Bolą mnie stopy.

Han har blå øjne.
On ma niebieskie oczy.

Szczególnie przydatne jest wyrażenie:

at have ondt i noget – odczuwać ból w jakiejś części ciała.

Na przykład:

Jeg har ondt i tænderne.
Bolą mnie zęby.

Forma nieokreślona i określona liczby mnogiej po duńsku

W języku duńskim, podobnie jak w szwedzkim, rzeczowniki występują w formie nieokreślonej i określonej.

Po duńsku są to:

ubestemt form – forma nieokreślona,

bestemt form – forma określona.

W liczbie mnogiej różnica wygląda następująco:

biler – samochody

bilerne – te samochody, konkretne samochody

huse – domy

husene – te domy, konkretne domy

børn – dzieci

børnene – te dzieci, konkretne dzieci

Jak tworzyć określoną liczbę mnogą?

Najczęściej dodajemy końcówkę -ne lub -ene.

Liczba pojedynczaPlural nieokreślonyPlural określony
en bilbilerbilerne
en hundhundehundene
en stolstolestolene
en bogbøgerbøgerne
et hushusehusene
et æbleæbleræblerne
et barnbørnbørnene
et årårårene
et ordordordene

W wielu rzeczownikach zakończonych w liczbie mnogiej na -e lub -er dodajemy -ne.

biler → bilerne

huse → husene

bøger → bøgerne

W przypadku wielu rzeczowników bez końcówki liczby mnogiej pojawia się -ene.

år → årene

ord → ordene

sprog → sprogene

Przykłady w zdaniach

Jeg ser nogle biler.
Widzę kilka samochodów.

Bilerne holder foran huset.
Samochody stoją przed domem.

Vi har købt æbler.
Kupiliśmy jabłka.

Æblerne ligger på bordet.
Jabłka leżą na stole.

Der er mange børn i parken.
W parku jest wiele dzieci.

Børnene leger i haven.
Dzieci bawią się w ogrodzie.

Widzisz różnicę?

Forma nieokreślona wprowadza rzeczowniki, o których mówimy ogólnie lub po raz pierwszy.

Forma określona wskazuje na konkretne, znane z kontekstu osoby albo rzeczy.

Liczba mnoga po liczebnikach w duńskim

Po liczebnikach większych od jednego używamy zazwyczaj nieokreślonej formy liczby mnogiej.

Na przykład:

to biler – dwa samochody

tre bøger – trzy książki

fire huse – cztery domy

fem børn – pięcioro dzieci

seks æbler – sześć jabłek

Nie dodajemy wtedy rodzajnika en ani et przed rzeczownikiem.

Niepoprawnie:

to en biler

Poprawnie:

to biler

Podobnie po wyrazach takich jak:

mange – wiele

nogle – kilka, jakieś

flere – więcej, kilka

Przykłady:

mange mennesker – wielu ludzi

nogle bøger – kilka książek

flere dage – kilka dni, więcej dni

Jak odmieniać przymiotniki w liczbie mnogiej po duńsku?

Kiedy opisujemy rzeczownik w liczbie mnogiej, musimy również pamiętać o odpowiedniej formie przymiotnika.

W wielu typowych konstrukcjach przymiotnik otrzymuje końcówkę -e.

Porównaj:

en stor bil – duży samochód

to store biler – dwa duże samochody

et stort hus – duży dom

tre store huse – trzy duże domy

en ny bog – nowa książka

mange nye bøger – wiele nowych książek

W liczbie mnogiej najczęściej używamy więc form:

store, nye, gamle, flotte

Przykłady:

Vi har to nye biler.
Mamy dwa nowe samochody.

Der er mange gamle huse i byen.
W mieście jest wiele starych domów.

Hun har tre små børn.
Ona ma troje małych dzieci.

Warto zwrócić uwagę na przymiotnik lille – „mały”.

W liczbie mnogiej używamy formy små:

et lille barn – małe dziecko

to små børn – dwoje małych dzieci

Najczęstsze błędy przy tworzeniu liczby mnogiej po duńsku

Błąd 1: Dodawanie -ER do każdego rzeczownika

Niepoprawnie:

en hund – hunder

Poprawnie:

en hund – hunde

Nie wszystkie rzeczowniki tworzą liczbę mnogą z końcówką -er.

Błąd 2: Dodawanie końcówki tam, gdzie jej nie ma

Niepoprawnie:

et år – årer

Poprawnie:

et år – år

Podobnie:

et ord – ord

et sprog – sprog

Błąd 3: Zapominanie o nieregularnych formach

Niepoprawnie:

en mand – mander

Poprawnie:

en mand – mænd

Podobnie:

en bog – bøger

et barn – børn

Błąd 4: Mylenie liczby mnogiej nieokreślonej i określonej

biler – samochody

bilerne – konkretne samochody

huse – domy

husene – konkretne domy

Wybór formy zależy od tego, czy mówimy o rzeczach ogólnie, czy o konkretnych rzeczach znanych z kontekstu.

Błąd 5: Brak odmiany przymiotnika

Niepoprawnie:

to stor biler

Poprawnie:

to store biler

W liczbie mnogiej przymiotnik najczęściej otrzymuje końcówkę -e.

Jak skutecznie zapamiętać duńską liczbę mnogą?

Moja rada? Ucz się rzeczowników od razu z ich formą liczby mnogiej i formą określoną.

Zamiast zapamiętywać tylko:

en bog – książka,

ucz się całego zestawu:

en bog – bøger – bøgerne

Podobnie:

en bil – biler – bilerne

et hus – huse – husene

et barn – børn – børnene

et år – år – årene

To bardzo przydatny sposób nauki, ponieważ od razu poznajesz rodzaj rzeczownika oraz jego odmianę.

Jeszcze lepiej, jeśli używasz tych form w całych zdaniach.

Na przykład:

Jeg har en bog.
Mam książkę.

Jeg har tre bøger.
Mam trzy książki.

Bøgerne ligger på bordet.
Książki leżą na stole.

Dzięki temu nie uczysz się wyłącznie tabel gramatycznych, ale stopniowo przyzwyczajasz się do poprawnych konstrukcji.

Chcesz uczyć się duńskiego pod okiem lektora?

Chcesz rozgadać się po duńsku, ćwiczyć prawdziwe rozmowy i mieć kogoś, kto pomoże Ci zrozumieć gramatykę oraz poprawnie używać jej w praktyce?

W Pluggis® możesz uczyć się duńskiego z lektorem zarówno od podstaw, jak i na wyższych poziomach zaawansowania.

Oferujemy kursy grupowe, podczas których uczysz się i rozmawiasz z innymi kursantami, oraz kursy indywidualne, dopasowane do Twoich potrzeb i tempa nauki.

A co z duńską liczbą mnogą? Nasi kursanci otrzymują również dostęp do podcastu, w którym słuchają odmiany duńskich rzeczowników i powtarzają ich formy na głos.

Dzięki temu nie musisz uczyć się wszystkich końcówek wyłącznie z tabel. Słuchasz, powtarzasz i oswajasz się z poprawnymi formami, aż z czasem zaczynają przychodzić Ci do głowy niemal automatycznie – bez ciągłego zastanawiania się nad odmianą.

Możesz wracać do nagrań podczas spaceru, w drodze do pracy czy przy codziennych obowiązkach. W ten sposób utrwalasz gramatykę i ćwiczysz wymowę również poza zajęciami z lektorem.

Sprawdź kursy duńskiego z lektorem w Pluggis® i zacznij mówić pewniej!