Skip to content

Presens perfektum w norweskim – jak tworzyć czas przeszły złożony? Zasady i przykłady

Jeg spiste frokost klokka åtte. – Zjadłam śniadanie o ósmej.

Jeg har spist frokost. – Zjadłam już śniadanie.

Oba zdania mówią o przeszłości, ale w języku norweskim używamy w nich dwóch różnych czasów.

Pierwsze zdanie jest w czasie preteritum, czyli czasie przeszłym prostym.

Drugie wykorzystuje presens perfektum – norweski czas przeszły złożony.

Jeśli uczysz się norweskiego, szybko spotkasz konstrukcje takie jak:

Jeg har vært i Norge. – Byłam w Norwegii.

Hun har kjøpt en ny bil. – Ona kupiła nowy samochód.

Vi har bodd her i fem år. – Mieszkamy tutaj od pięciu lat.

Na początku mogą wydawać się nieco skomplikowane, ponieważ składają się z dwóch elementów. Kiedy jednak poznasz podstawowy schemat i nauczysz się tworzyć perfektum partisipp, wszystko zacznie układać się w logiczną całość.

W tym artykule pokażę Ci, jak tworzyć presens perfektum po norwesku, kiedy go używać, jak odmieniać czasowniki i czym różni się od preteritum.

Wszystkie przykłady dotyczą norweskiego bokmål.

Co to jest presens perfektum w języku norweskim?

Presens perfektum to norweski czas przeszły złożony, który bardzo często opisuje wydarzenia z przeszłości mające związek z teraźniejszością.

Możemy używać go między innymi wtedy, gdy:

  • mówimy o swoich doświadczeniach,
  • informujemy, że coś już się wydarzyło,
  • opisujemy rezultat wcześniejszej czynności,
  • mówimy o sytuacji, która rozpoczęła się w przeszłości i nadal trwa.

W języku angielskim podobną funkcję pełni czas present perfect.

Na przykład:

Jeg har lest boka.
Przeczytałam tę książkę.

Hun har mistet nøklene sine.
Ona zgubiła swoje klucze.

Vi har jobbet her i tre år.
Pracujemy tutaj od trzech lat.

Zauważ, że w języku polskim pierwsze dwa zdania tłumaczymy za pomocą czasu przeszłego, natomiast trzecie – czasu teraźniejszego.

Dlatego nie warto tłumaczyć norweskiego presens perfektum słowo po słowie. Znacznie ważniejsze jest zrozumienie, kiedy Norwegowie używają tej konstrukcji.

Jak tworzyć presens perfektum po norwesku?

Najważniejszy schemat wygląda następująco:

har + perfektum partisipp

Czyli:

czasownik posiłkowy har + forma imiesłowowa czasownika

Na przykład:

Jeg har jobbet.
Pracowałam / Pracowałem.

Du har spist.
Zjadłaś / Zjadłeś.

Hun har lest.
Ona przeczytała.

Vi har kjøpt en bil.
Kupiliśmy samochód.

Czasownik har pozostaje taki sam przy wszystkich osobach.

OsobaPresens perfektumZnaczenie
jegjeg har spistzjadłam / zjadłem
dudu har spistzjadłaś / zjadłeś
hanhan har spiston zjadł
hunhun har spistona zjadła
vivi har spistzjedliśmy
deredere har spistzjedliście
dede har spistoni zjedli

Nie musisz więc zapamiętywać osobnych form czasownika dla każdej osoby.

Musisz natomiast wiedzieć, jak utworzyć perfektum partisipp.

Co to jest perfektum partisipp w języku norweskim?

Perfektum partisipp to forma czasownika używana między innymi do tworzenia czasu presens perfektum.

W tej konstrukcji występuje po czasowniku posiłkowym har.

Na przykład:

å jobbe – har jobbet

å kjøpe – har kjøpt

å skrive – har skrevet

å gå – har gått

Ważne: perfektum partisipp nie jest tym samym co preteritum.

Porównaj:

BezokolicznikPreteritumPerfektum partisipp
å jobbejobbetjobbet
å kjøpekjøptekjøpt
å boboddebodd
å skriveskrevskrevet
å gågikkgått

Widzisz, że czasami forma preteritum i perfektum partisipp jest identyczna, jak w przypadku jobbet.

Nie jest to jednak reguła dla wszystkich czasowników.

Po har używamy formy z ostatniej kolumny.

Jeg har skrevet en melding.
Napisałam wiadomość.

Nie:

Jeg har skrev en melding.

Jak tworzyć perfektum partisipp? Najważniejsze grupy czasowników

W języku norweskim czasowniki możemy podzielić na regularne oraz mocne i nieregularne.

Wśród regularnych wyróżniamy kilka charakterystycznych wzorców odmiany.

WzorzecBezokolicznikPreteritumPerfektum partisipp
-etå jobbejobbetjobbet
-te / -tå kjøpekjøptekjøpt
-de / -då levelevdelevd
-dde / -ddå boboddebodd
nieregularnyå skriveskrevskrevet

W bokmål część czasowników ma więcej niż jedną poprawną formę.

Na przykład:

å snakke – snakket / snakka

W tym artykule będziemy używać przede wszystkim form z końcówką -et, aby łatwiej było Ci zapamiętać podstawowe schematy.

Czasowniki regularne z końcówką -ET

Jedną z najczęstszych grup stanowią czasowniki, które w czasie przeszłym otrzymują końcówkę -et.

W presens perfektum używamy tej samej formy po har.

Na przykład:

å jobbe – jobbet – har jobbet

å snakke – snakket – har snakket

å lage – laget – har laget

å åpne – åpnet – har åpnet

å vente – ventet – har ventet

Tabela odmiany – końcówka -ET

BezokolicznikPreteritumPerfektum partisippZnaczenie
å jobbejobbetjobbetpracować
å snakkesnakketsnakketrozmawiać
å lagelagetlagetrobić, przygotowywać
å åpneåpnetåpnetotwierać
å venteventetventetczekać
å kastekastetkastetrzucać
å dansedansetdansettańczyć
å vaskevasketvasketmyć, prać

Przykłady zdań z końcówką -ET

Jeg har jobbet hele dagen.
Pracowałam cały dzień.

Vi har snakket om problemet.
Rozmawialiśmy o problemie.

Hun har laget middag.
Ona przygotowała kolację.

Jeg har vasket klær.
Zrobiłam pranie.

Han har åpnet vinduet.
On otworzył okno.

Vi har ventet på bussen lenge.
Długo czekaliśmy na autobus.

Warto zapamiętać konstrukcję:

å vente på – czekać na.

Na przykład:

Jeg har ventet på deg.
Czekałam na Ciebie.

Czasowniki regularne z końcówką -T

Kolejna grupa czasowników tworzy preteritum za pomocą końcówki -te, a perfektum partisipp najczęściej za pomocą -t.

Na przykład:

å kjøpe – kjøpte – kjøpt

å lese – leste – lest

å spise – spiste – spist

å ringe – ringte – ringt

å tenke – tenkte – tenkt

Tabela odmiany – końcówka -T

BezokolicznikPreteritumPerfektum partisippZnaczenie
å kjøpekjøptekjøptkupować
å leselestelestczytać
å spisespistespistjeść
å ringeringteringtdzwonić
å tenketenktetenktmyśleć
å lærelærtelærtuczyć się
å spillespiltespiltgrać
å reisereistereistpodróżować

Przykłady zdań z końcówką -T

Jeg har kjøpt en ny jakke.
Kupiłam nową kurtkę.

Hun har lest tre bøker.
Ona przeczytała trzy książki.

Vi har spist middag.
Zjedliśmy obiad.

Jeg har ringt mamma.
Zadzwoniłam do mamy.

Han har lært norsk.
On nauczył się norweskiego.

Vi har reist mye i år.
Dużo podróżowaliśmy w tym roku.

Zwróć uwagę na formy:

kjøpte → kjøpt

leste → lest

tenkte → tenkt

W perfektum partisipp znika końcowe -e z formy preteritum.

Czasowniki regularne z końcówką -D

Niektóre czasowniki tworzą preteritum za pomocą końcówki -de, a perfektum partisipp za pomocą -d.

Na przykład:

å leve – levde – levd

å prøve – prøvde – prøvd

å kreve – krevde – krevd

Tabela odmiany – końcówka -D

BezokolicznikPreteritumPerfektum partisippZnaczenie
å levelevdelevdżyć
å prøveprøvdeprøvdpróbować
å krevekrevdekrevdwymagać, żądać
å oppleveopplevdeopplevddoświadczać, przeżywać
å strevestrevdestrevdtrudzić się, zmagać się

Przykłady zdań

Jeg har levd i utlandet i flere år.
Mieszkam za granicą od kilku lat / Żyłam za granicą przez kilka lat – zależnie od kontekstu.

Hun har prøvd å lære norsk.
Ona próbowała nauczyć się norweskiego.

Vi har opplevd mye sammen.
Wiele razem przeżyliśmy.

Dette har krevd mye tid.
To wymagało dużo czasu.

Warto zapamiętać konstrukcję:

å prøve å + bezokolicznik

Na przykład:

Jeg har prøvd å forstå.
Próbowałam zrozumieć.

Czasowniki regularne z końcówką -DD

Kolejna grupa obejmuje między innymi krótkie czasowniki, których temat kończy się na samogłoskę.

W czasie przeszłym często otrzymują końcówkę -dde, a w perfektum partisipp -dd.

Na przykład:

å bo – bodde – bodd

å tro – trodde – trodd

å nå – nådde – nådd

Tabela odmiany – końcówka -DD

BezokolicznikPreteritumPerfektum partisippZnaczenie
å boboddeboddmieszkać
å trotroddetroddwierzyć, sądzić
å nånåddenåddosiągać, docierać
å sysyddesyddszyć
å skjeskjeddeskjeddwydarzać się

Przykłady zdań z końcówką -DD

Jeg har bodd i Norge i tre år.
Mieszkam w Norwegii od trzech lat.

Jeg har alltid trodd på deg.
Zawsze w Ciebie wierzyłam.

Vi har nådd målet vårt.
Osiągnęliśmy nasz cel.

Bestemoren min har sydd en kjole.
Moja babcia uszyła sukienkę.

Hva har skjedd?
Co się stało?

Ostatnie pytanie jest szczególnie przydatne w codziennych rozmowach.

Hva har skjedd? – Co się stało?

Czasowniki nieregularne w presens perfektum

Nie wszystkie czasowniki tworzą perfektum partisipp według regularnych zasad.

Wiele bardzo często używanych czasowników ma nieregularne formy, które trzeba zapamiętać.

Na przykład:

å skrive – skrev – skrevet

å drikke – drakk – drukket

å finne – fant – funnet

å gå – gikk – gått

Najważniejsze czasowniki nieregularne w perfektum

BezokolicznikPreteritumPerfektum partisippZnaczenie
å værevarværtbyć
å hahaddehattmieć
å gågikkgåttiść
å kommekomkommetprzychodzić, przyjeżdżać
å sesåsettwidzieć
å fåfikkfåttdostawać
å tatoktattbrać
å giga / gavgittdawać
å skriveskrevskrevetpisać
å drikkedrakkdrukketpić
å finnefantfunnetznajdować
å blibleblittstawać się, zostać
å sisasagtmówić, powiedzieć
å gjøregjordegjortrobić
å vitevisstevisstwiedzieć
å sovesovsovetspać
å sittesattsittetsiedzieć
å ståsto / stodståttstać

Przykłady zdań z czasownikami nieregularnymi

Jeg har vært i Sverige mange ganger.
Byłam w Szwecji wiele razy.

Vi har gått en lang tur.
Poszliśmy na długi spacer.

Hun har kommet hjem.
Ona wróciła do domu.

Jeg har sett den filmen før.
Widziałam już wcześniej ten film.

Han har fått en ny jobb.
On dostał nową pracę.

Vi har drukket kaffe sammen.
Piliśmy razem kawę.

Jeg har skrevet en melding til sjefen min.
Napisałam wiadomość do swojego szefa.

Barna har sovet hele natten.
Dzieci przespały całą noc.

Czasowniki nieregularne pojawiają się w codziennym norweskim bardzo często, dlatego warto uczyć się ich od razu w całych zdaniach.

Kiedy używamy presens perfektum po norwesku?

Czas presens perfektum ma kilka bardzo ważnych zastosowań.

1. Kiedy mówimy o doświadczeniach życiowych

Używamy presens perfektum, gdy opowiadamy o tym, co wydarzyło się kiedyś w naszym życiu, ale nie wskazujemy konkretnego momentu.

Jeg har vært i Norge.
Byłam w Norwegii.

Hun har prøvd brunost.
Ona próbowała brunostu.

Vi har besøkt Oslo flere ganger.
Odwiedziliśmy Oslo kilka razy.

Har du noen gang vært i Bergen?
Czy kiedykolwiek byłeś w Bergen?

Bardzo przydatne jest wyrażenie:

noen gang – kiedykolwiek.

Na przykład:

Har du noen gang prøvd å lære norsk?
Czy kiedykolwiek próbowałeś uczyć się norweskiego?

2. Kiedy mówimy o rezultacie wcześniejszej czynności

Presens perfektum pojawia się również wtedy, gdy coś wydarzyło się wcześniej, ale rezultat jest ważny teraz.

Jeg har mistet nøklene mine.
Zgubiłam swoje klucze.

Hun har kjøpt en ny bil.
Ona kupiła nowy samochód.

Vi har laget middag.
Przygotowaliśmy kolację.

Han har glemt telefonen sin.
On zapomniał telefonu.

W tych zdaniach nie skupiamy się przede wszystkim na tym, kiedy wydarzyła się czynność, ale na jej znaczeniu w obecnej sytuacji.

3. Kiedy sytuacja rozpoczęła się w przeszłości i nadal trwa

To jedno z najważniejszych zastosowań presens perfektum.

Porównaj:

Jeg bodde i Norge i tre år.
Mieszkałam w Norwegii przez trzy lata.

Jeg har bodd i Norge i tre år.
Mieszkam w Norwegii od trzech lat.

Pierwsze zdanie mówi o zakończonym okresie mieszkania w Norwegii.

Drugie oznacza, że zaczęłam mieszkać w Norwegii trzy lata temu i nadal tam mieszkam.

Kolejne przykłady:

Jeg har jobbet her i fem år.
Pracuję tutaj od pięciu lat.

Vi har kjent hverandre lenge.
Znamy się od dawna.

Hun har studert norsk i seks måneder.
Ona uczy się norweskiego od sześciu miesięcy.

Warto zapamiętać konstrukcję:

har + perfektum partisipp + i + okres czasu

Na przykład:

Jeg har bodd her i to år.
Mieszkam tutaj od dwóch lat.

4. Kiedy coś wydarzyło się niedawno

Czas presens perfektum często pojawia się z wyrazami nettopp, allerede i ennå.

Jeg har nettopp kommet hjem.
Właśnie wróciłam do domu.

Hun har allerede spist.
Ona już zjadła.

Vi har ikke sett filmen ennå.
Jeszcze nie widzieliśmy tego filmu.

Har du allerede gjort leksene?
Czy już odrobiłeś lekcje?

Określenia czasu często używane z presens perfektum

Niektóre wyrażenia bardzo często pojawiają się w zdaniach w czasie presens perfektum.

NorweskiPolski
alleredejuż
ennåjeszcze
nettoppwłaśnie, dopiero co
akkuratwłaśnie
noen gangkiedykolwiek
aldrinigdy
førwcześniej, przedtem
flere gangerkilka razy
hittildo tej pory
på lengeod dawna
sidenod, odkąd

Przykłady:

Jeg har allerede spist.
Już zjadłam.

Har du noen gang vært i Oslo?
Czy kiedykolwiek byłeś w Oslo?

Jeg har aldri prøvd det før.
Nigdy wcześniej tego nie próbowałam.

Vi har ikke møttes på lenge.
Nie widzieliśmy się od dawna.

Hun har jobbet her siden januar.
Ona pracuje tutaj od stycznia.

Pamiętaj jednak, że same określenia czasu nie zawsze automatycznie narzucają użycie presens perfektum. O wyborze czasu decyduje znaczenie całego zdania.

Jak tworzyć przeczenia w presens perfektum?

W języku norweskim przeczenie ikke oznacza „nie”.

W typowym zdaniu głównym w czasie presens perfektum stawiamy je po czasowniku posiłkowym har, a przed perfektum partisipp.

Schemat:

Podmiot + har + ikke + perfektum partisipp

Na przykład:

Jeg har ikke spist.
Nie jadłam / Nie zjadłam.

Hun har ikke lest boka.
Ona nie przeczytała książki.

Vi har ikke vært i Danmark.
Nie byliśmy w Danii.

Han har ikke kommet hjem ennå.
On jeszcze nie wrócił do domu.

Porównaj:

Jeg har kjøpt en bil.
Kupiłam samochód.

Jeg har ikke kjøpt en bil.
Nie kupiłam samochodu.

Niepoprawnie:

Jeg ikke har kjøpt en bil.

Poprawnie:

Jeg har ikke kjøpt en bil.

Pamiętaj, że ten schemat dotyczy zwykłych zdań głównych. W zdaniach podrzędnych miejsce przeczenia wygląda inaczej.

Jak tworzyć pytania w presens perfektum?

W pytaniach, na które można odpowiedzieć „tak” lub „nie”, czasownik posiłkowy har stoi przed podmiotem.

Schemat:

Har + podmiot + perfektum partisipp + reszta zdania?

Przykłady:

Har du spist?
Czy jadłeś / Czy zjadłeś?

Har hun lest boka?
Czy ona przeczytała książkę?

Har dere vært i Norge?
Czy byliście w Norwegii?

Har han kommet hjem?
Czy on wrócił do domu?

Pytania z wyrazami pytającymi

Jeżeli pytanie rozpoczyna się od słowa pytającego, najczęściej stosujemy schemat:

Wyraz pytający + har + podmiot + perfektum partisipp + reszta zdania?

Na przykład:

Hva har du gjort i dag?
Co dzisiaj robiłeś?

Hvor har du vært?
Gdzie byłeś?

Hvor lenge har du bodd i Norge?
Jak długo mieszkasz w Norwegii?

Hvorfor har hun gått hjem?
Dlaczego ona poszła do domu?

Hvem har du snakket med?
Z kim rozmawiałeś?

To pytania, które bardzo często pojawiają się w codziennych rozmowach.

Presens perfektum a preteritum – jaka jest różnica?

To jedno z najczęstszych pytań osób uczących się norweskiego.

Oba czasy odnoszą się do przeszłości, ale nie zawsze możemy używać ich zamiennie.

Preteritum koncentruje się na wydarzeniu lub sytuacji w przeszłości.

Presens perfektum często łączy przeszłość z teraźniejszością – na przykład przez rezultat, doświadczenie albo sytuację, która nadal trwa.

PreteritumPresens perfektum
Jeg spiste frokost klokka åtte.Jeg har spist frokost.
Zjadłam śniadanie o ósmej.Zjadłam już śniadanie.
Jeg bodde i Norge i tre år.Jeg har bodd i Norge i tre år.
Mieszkałam w Norwegii przez trzy lata.Mieszkam w Norwegii od trzech lat.
Jeg så filmen i går.Jeg har sett filmen.
Obejrzałam film wczoraj.Widziałam ten film.
Hun kjøpte en bil i fjor.Hun har kjøpt en bil.
Ona kupiła samochód w zeszłym roku.Ona kupiła samochód.

Czy można używać presens perfektum z i går?

W standardowym norweskim, gdy mówimy o zakończonym wydarzeniu z wczoraj, zwykle używamy preteritum.

Poprawnie:

Jeg kjøpte en bok i går.
Kupiłam wczoraj książkę.

Niepoprawnie w tym znaczeniu:

Jeg har kjøpt en bok i går.

Podobnie:

Vi var i Danmark i fjor.
Byliśmy w Danii w zeszłym roku.

Nie:

Vi har vært i Danmark i fjor.

Określenia takie jak i går, i fjor czy for to dager siden zazwyczaj wskazują na zamknięty moment przeszłości, dlatego naturalnie łączą się z preteritum.

A co z określeniem i dag?

I dag oznacza „dzisiaj”, czyli okres, który jeszcze trwa.

Dlatego w zależności od znaczenia możemy używać zarówno preteritum, jak i presens perfektum.

Jeg spiste frokost klokka åtte i dag.
Zjadłam dzisiaj śniadanie o ósmej.

Jeg har spist frokost i dag.
Zjadłam już dzisiaj śniadanie.

Oba zdania są poprawne, ale nieco inaczej przedstawiają wydarzenie.

Szyk zdania w presens perfektum – zasada V2

W języku norweskim bardzo ważna jest zasada V2, czyli czasownik w formie osobowej na drugim miejscu w zdaniu głównym.

W czasie presens perfektum tym czasownikiem jest har.

Porównaj:

Jeg har jobbet hele dagen.
Pracowałam cały dzień.

I dag har jeg jobbet hele dagen.
Dzisiaj pracowałam cały dzień.

W drugim zdaniu zaczynamy od określenia czasu i dag, dlatego har musi pojawić się przed podmiotem jeg.

Kolejne przykłady:

Denne uka har jeg lest to bøker.
W tym tygodniu przeczytałam dwie książki.

I det siste har hun jobbet mye.
Ostatnio ona dużo pracowała.

I år har vi reist mye.
W tym roku dużo podróżowaliśmy.

Niepoprawnie:

I dag jeg har jobbet hele dagen.

Poprawnie:

I dag har jeg jobbet hele dagen.

Warto zapamiętać, że zasada V2 dotyczy czasownika posiłkowego har, a perfektum partisipp pozostaje w dalszej części zdania.

Najczęstsze błędy w norweskim presens perfektum

Błąd 1: Używanie preteritum zamiast perfektum partisipp

Niepoprawnie:

Jeg har spiste.

Poprawnie:

Jeg har spist.
Zjadłam.

Pamiętaj:

å spise – spiste – spist

Po har używamy perfektum partisipp, a nie preteritum.

Błąd 2: Pomijanie czasownika posiłkowego

Niepoprawnie:

Jeg spist frokost.

Poprawnie:

Jeg har spist frokost.
Zjadłam śniadanie.

Czas presens perfektum tworzymy za pomocą har + perfektum partisipp.

Błąd 3: Niepoprawne miejsce przeczenia

Niepoprawnie:

Jeg har spist ikke.

Poprawnie:

Jeg har ikke spist.
Nie jadłam.

W typowym zdaniu głównym ikke stoi między har a perfektum partisipp.

Błąd 4: Używanie presens perfektum z konkretnym zakończonym momentem przeszłości

Niepoprawnie:

Jeg har sett filmen i går.

Poprawnie:

Jeg så filmen i går.
Obejrzałam wczoraj film.

Jeżeli wskazujesz konkretny zakończony moment przeszłości, zazwyczaj potrzebujesz preteritum.

Błąd 5: Zapominanie o nieregularnych formach perfektum partisipp

Niepoprawnie:

Jeg har skrivt en melding.

Poprawnie:

Jeg har skrevet en melding.
Napisałam wiadomość.

Podobnie:

å drikke – drukket

å se – sett

å gå – gått

å gjøre – gjort

Jak skutecznie zapamiętać presens perfektum?

Najlepiej uczyć się czasowników od razu w czterech formach:

Bezokolicznik – presens – preteritum – perfektum partisipp

Na przykład:

å jobbe – jobber – jobbet – jobbet

å kjøpe – kjøper – kjøpte – kjøpt

å ringe – ringer – ringte – ringt

å bo – bor – bodde – bodd

å skrive – skriver – skrev – skrevet

å gå – går – gikk – gått

Dzięki temu od początku kojarzysz nie tylko znaczenie czasownika, ale również jego odmianę.

Warto też porównywać zdania w różnych czasach.

Jeg jobber i dag.
Pracuję dzisiaj.

Jeg jobbet i går.
Pracowałam wczoraj.

Jeg har jobbet hele dagen.
Pracowałam cały dzień.

Albo:

Jeg leser en bok.
Czytam książkę.

Jeg leste en bok i går.
Czytałam wczoraj książkę.

Jeg har lest boka.
Przeczytałam tę książkę.

Takie porównania pomagają zrozumieć różnicę między presens, preteritum i presens perfektum.

Warto również regularnie mówić na głos o swoich doświadczeniach.

Jeg har vært i Norge.
Byłam w Norwegii.

Jeg har studert norsk i ett år.
Uczę się norweskiego od roku.

Jeg har aldri prøvd det før.
Nigdy wcześniej tego nie próbowałam.

Dzięki temu nowe konstrukcje stopniowo stają się bardziej naturalne i nie musisz za każdym razem analizować ich od początku.

Znasz już presens perfektum. A może pora zacząć używać go w prawdziwych rozmowach?

Har vært, har gått, har skrevet, har sett… Te konstrukcje wyglądają znajomo, kiedy czytasz tabelkę, ale co się dzieje, gdy ktoś pyta Cię nagle:

Har du noen gang vært i Norge? – Czy kiedykolwiek byłeś w Norwegii?

Albo:

Hvor lenge har du lært norsk? – Jak długo uczysz się norweskiego?

Jeśli chcesz, żeby norweskie czasy przestały być tylko czymś, czego uczysz się na pamięć, a zaczęły naturalnie pojawiać się w Twoich wypowiedziach, zapraszamy Cię na kursy norweskiego z lektorem w Pluggis®!

Na zajęciach w miłej, swobodnej atmosferze wykorzystujesz nowo poznane konstrukcje w praktyce. Opowiadasz o swoich doświadczeniach, dzielisz się planami, zadajesz pytania i ćwiczysz rozmowy, które naprawdę mogą Ci się przydać w Norwegii.

Nie chodzi o to, żeby każde zdanie od razu było idealne. Chodzi o to, żeby mówić coraz więcej, próbować nowych konstrukcji i nabierać pewności siebie – z pomocą lektora, który wspiera Cię na każdym etapie.

W Pluggis® możesz wybrać zajęcia grupowe, jeśli lubisz uczyć się i rozmawiać z innymi, albo zajęcia indywidualne, jeśli wolisz pracować we własnym tempie.

Bo gramatyka jest najfajniejsza wtedy, kiedy wreszcie możesz jej używać, a nie tylko o niej czytać! 💛

Sprawdź kursy norweskiego z lektorem w Pluggis® i zacznij mówić pewniej!